حکایت خلبان خدمات کشاورزی از سمپاشی تا آتشنشانی با هواپیما 
عذرا مصطفایی مُهرهای شکسته اهالی را بازسازی میکند 
عمادالدین کلالی، ۲۰ مقام استانی و ۳ مقام کشوری در تکواندو دارد
عمادالدین کلالی از سال۹۶ تمرین در رشته تکواندو را شروع و تا کنون بیستمقام استانی رنگارنگ کسب کرده و سه مدال برنز کشوری را از سال۱۴۰۰ تاکنون به دست آورده است. او درتلاش است سکوهای بینالمللی را فتح کند.
کودکی عمادالدین کلالی اگرچه مانند خیلی از پسرهای همسنوسالش به فوتبال و گلکوچک گذشت، وقتی پدر علاقه عماد به ورزش را دید، با او همفکری کرد تا رشتهای را برایش انتخاب کند که در آن بدرخشد.
بالاخره عماد با راهنمایی دوستش تصمیم گرفت تکواندو را امتحان کند. این رزمیکار محله کوشش از سال۹۶ تمرین در این رشته را شروع کرده و از سال۹۸ بهطور جدی و حرفهای تکوندو را تا امروز ادامه داده است.
او بیستمقام استانی رنگارنگ را در این سالها کسب کرده و سه مدال برنز کشوری را از سال۱۴۰۰ تاکنون به دست آورده است. عمادالدین دربیستویک سالگی کمربند مشکی دان ۳ را دارد و درتلاش است سکوهای بینالمللی را فتح کند.
-آشناییات با رشته تکواندو چگونه رقم خورد؟
یکی از دوستانم در باشگاه نزدیک خانهمان تمرین میکرد و یکبار به دعوتش به باشگاه رفتم. دیدن مبارزهها، احترام و نظمی که در کلاس حاکم بود، برای رفتن به کلاس تشویقم کرد. ازطرفی با تحقیق فهمیدیم این رشته رزمی تا المپیک هم جای پیشرفت دارد. این شد که این رشته را انتخاب کردم.
-چه خاطرهای از مسابقههایت داری؟
اولینباری که در مسابقات استانی شرکت کردم، ۶ ماه از تمرینم میگذشت. تا آن موقع کمربند زرد گرفته بودم، اما شرکتکنندگان این مسابقات میبایست کمربند سبز یا آبی میداشتند. استادم با اطمینانی که به من داشت، مرا به مسابقه برد و توانستم مدال طلا بگیرم. باور استاد به من، اعتمادبهنفسم را تقویت کرد.
-این پیروزی چه تأثیری در ادامه مسیر ورزشیات داشت؟
پدرم بعد از این پیروزی برایم جایزه گرفت. استادم هم کمربند بالاتری به من داد و من را برای تمرین با بچههای قویتر تشویق و همراهی کرد. همه این موارد باعث شد به این باور برسم که میتوانم برای مسابقات کشوری و برونمرزی تمرین کنم؛ بنابراین با جدیت بیشتری تمرین میکردم.
-در مسابقهها آسیب هم دیدهای؟
تا دلتان بخواهد. اما هیچکدامشان سبب نشد از ادامه ورزش منصرف شوم. هر بار که آسیب میبینم، خانواده میگویند «قرار بود ورزش کنی تا سلامت باشی، درحالیکه اینطوری به خودت آسیب میرسد.» در پاسخ به آنها میگویم ورزش حرفهای آسیبدیدگی هم دارد.
-الان که دانشجو هستی، حضور در مسابقات و تمرینهای سخت، مانعاز درسخواندنت نمیشود؟
در دانشگاه، رشته آیتی میخواندم. اما مسابقات سبب شد از کلاسها عقب بمانم. درنهایت بعد از دوسال تحصیل، تصمیم گرفتم در رشته تربیتبدنی ادامه تحصیل بدهم.
-برای آینده ورزشیات چه تصمیم و هدفی داری؟
این روزها حسابی تمرین میکنم تا بتوانم عضو اردوی تیم ملی بشوم؛ زیرا میتوانم با ورود به تیم ملی برای لیگ کشوری قرارداد ببندم. پیگیر مدرک مربیگری هم هستم. به کلاس زبان انگلیسی هم میروم؛ چون میدانم تسلط یک مربی یا بازیکن در مسابقات بینالمللی به زبان انگلیسی تا چه اندازه مهم است. امیدوارم روزی بهعنوان تکواندوکاری شناختهشده بتوانم کارم را ادامه بدهم.
* این گزارش سهشنبه ۳۰ دیماه ۱۴۰۴ در شماره ۶۴۶ شهرآرامحله منطقه ۷ و ۸ چاپ شده است.
لینک کوتاه
آوا و نمــــــای شهر
